De verhalen uit Mijn eerste liefde, die eerder verschenen in aparte bundels of in tijdschriften, worden niet chronologisch gerangschikt. Zelf noemt Siebelink de eerste drie verhalen "oerteksten" die de oorsprong en de wording van zijn schrijverschap laten zien. Het zijn verhalen waarin de echo opklinkt van de motieven die hij nadrukkelijk zal uitwerken in de latere grote romans: Knielen op een bed violen (De Leeswolf 2005, p. 188), rond de vaderfiguur en diens kwekerij, en Suezkade (De Bezige bij, 2008), waarin de auteur zijn ervaringen als docent heeft verwerkt. Het zijn ook de enige ik-verhalen in de bundel. Maar evengoed valt op dat ook de andere verhalen telkens weer rond diezelfde thema's worden opgebouwd. Siebelink verklaart het zo: "Al die verhalen zijn 'de wereld' en 'het ik', want de wereld is in mij. Ik, met mijn passie, ambitie en vooral ook heimwee, maak de wereld van het ouderlijk huis, de kwekerij en de school machteloos groot." Voor de overtalrijke lezers van Knielen op een bed violen is een tekst als 'Zaailingen van violen' bijzonder boeiend: Siebelink laat ons hier even meekijken over de schouders van de schrijver door een aantal passages te memoreren die hij op het allerlaatste moment uit de roman heeft laten verdwijnen. De verhalen die verder volgen, ontlokken vaak een gevoel van herkenning: hoe een auteur als Siebelink eigenlijk altijd rond zijn geboortestad Velp is blijven cirkelen, hoe hij het schoolse milieu heeft leren doorzien en er, zonder rancune of wrok, over is gaan schrijven. Ook treffende passages uit de grote romans komen hier in de verhalen al hun plaats opeisen. Ik denk terug aan de passage uit Knielen op een bed violen waarin beschreven wordt hoe de vader als door een goddelijke bliksem wordt getroffen. In 'Eigen teelt' wordt het gebeuren benaderd vanuit het personage van de oom die 'Sieje' (Siebelink!) vertelt van zijn ervaring: "Ik heb net met God gesproken, in een geruis van onweer en wind." Met de bundel Mijn eerste liefde maakt Siebelink nog maar eens duidelijk dat hij in wezen al heel zijn schrijversloopbaan lang aan een en hetzelfde boek schrijft. [Jooris Van Hulle]

Deze bloemlezing van 43 eerder gepubliceerde verhalen en romanfragmenten (waarvan er verscheidene echter alleen in moeilijk toegankelijke uitgaven beschikbaar waren) is door de auteur zelf uit eigen werk samengesteld. Hij bevat teksten van allerlei aard. Na de ‘oerteksten’ (‘Witte chrysanten, - het verhaal uit 1975 met daarin reeds alle thema’s uit Siebelinks latere werk -, het ontroerende ‘De erfenis’ en ‘De drie poorten’) volgen fragmenten die de eerste druk van Siebelinks succesroman ‘Knielen op een bed violen’ niet hebben gehaald. Werden de ‘oerverhalen’ nog geschreven vanuit het ik-perspectief, in de andere verhalen komt de ik-figuur niet meer voor. Siebelink schept daardoor meer afstand tussen auteur en lezer. De constante in deze verhalen is het landschap van Siebelinks verleden: de herinnering aan zijn ouders, de kwekerij en zijn leraarschap. Op dit landschap doelt de titel van deze bundel. Van alle thema’s die Siebelink in zijn romans uitwerkte, zijn in deze verhalen de preludes te vinden. Met Voorwoord en Verantwoording. Deze bundel voert de lezer mee naar de verloren paradijzen van Jan Siebelink (1938). Kleine druk.