Boek
Nederlands

Hubertina : roman

Hubertina Aretz is geen fictief personage. Ze werd ‘echt’ op 22 augustus 1893 in Horbach bij Aken geboren in een streng katholiek mijnwerkersgezin, ze heeft ‘echt’ gediend als pastoorsmeid in Nederlandse parochies, en ze heeft zich tijdens de Tweede Wereldoorlog ook ‘echt’ ingezet voor de ondergedoken Joden van Antwerpen. Daar heeft ze een hoge prijs voor betaald.
Hubertina Aretz was een vr
Titel
Hubertina : roman
Auteur
Kristien Hemmerechts
Taal
Nederlands
Uitgever
[Amsterdam]: De Geus, copyright 2021
351 p.
ISBN
9789044546125 (paperback)

Besprekingen

Vrouw in verzet

Verzetsvrouw én verdedigster van collaborateurs: Hubertina Aretz sprak verzoenende woorden in gepolariseerde tijden, maar Kristien Hemmerechts laat ze onvoldoende naklinken.

Op 4 juli 1971 pleitte een vrouw met een Duits accent op het podium van de IJzerwake voor amnestie voor collaborateurs. Hubertina Aretz had als politiek gevangene het einde van de Tweede Wereldoorlog nochtans doorgebracht in het concentratiekamp Ravensbrück. Kristien Hemmerechts schetst Aretz' bochtige weg naar het Diksmuide van het Vlaams-nationalisme in haar nieuwe roman Hubertina.

Daarmee begeeft de schrijfster die in Het verdriet van Vlaanderen (2019) al in het verleden van twee kinderen van de collaboratie dook zich op min of meer vertrouwd terrein. Archivaris Luc De Munck zette Hemmerechts op het spoor van een diepgelovige Duitse mijnwerkersdochter die in Antwerpen terecht was gekomen en daar tijdens de oorlog ondergedoken Joden hielp tot ze in de kraag werd gevat door de nazi's. De redenen voor Hemmerechts' interesse in de even devote als vrijgevochten vrouw hoeven niet ver gezocht te worden. Na haar vrijlating ging Hubertina Aretz zich inzetten voor zij die gehe…Lees verder

Vrome vrouw maakt nogal vreemde keuzes

Na een spectaculaire opening zakt de nieuwe roman van Kristien Hemmerechts snel in. Ze maakt aannemelijk noch invoelbaar wat haar hoofdfiguur beweegt.

De Vlaamse auteur Kristien Hemmerechts (1955) laat zich graag inspireren door waargebeurde geschiedenissen, waarbij ze een speciale voorkeur heeft voor het morele vraagstuk van goed en fout. In Het verdriet van Vlaanderen (2019) bijvoorbeeld ondernam ze met de bejaarde tweeling Hein en Toon, zonen van een collaborerend echtpaar, een zoektocht naar hun jeugd. Mij bleven vooral de modieuze observaties bij waarmee Hemmerechts haar bevindingen lardeerde. Zo wist ze niet alleen te melden dat 'achter elke SS'er een mens schuilgaat', ook stelde ze de Holocaust losjes op één lijn met de 'onderdrukking' door Israël van het Palestijnse volk. Over platitudes gesproken.

En nu is daar de roman Hubertina. Wederom baseert Hemmerechts zich op historische feiten, wederom speelt genoemd vraagstuk een rol. Is het haar nu wel gelukt weg te blijven van de clichés? Het boek begint in elk geval prachtig, met de geboorte in 1893 van de hoofdpersoon, als vijfde kind in een …Lees verder

Een christen haat Hitler niet

*****

Was ze barmhartig, goedgelovig, of allebei? Zoals Kristien Hemmerechts in haar roman 'De vrouw die de honden eten gaf' de beweegredenen van Michelle Martin probeerde te achterhalen, zo stelt ze nu scherp op het kronkelige leven van Hubertina Aretz (1893-1973). Deze diepgelovige Duitse vrouw belandde tijdens de Tweede Wereldoorlog een tijdlang in een concentratiekamp. Toch betoogde ze na de oorlog mee voor de vrijlating van een SS'er en speldde ze haar ereteken op een rouwkrans voor de notoire collaborateur August Borms. In 'Het verdriet van Vlaanderen' (2019) ging Hemmerechts al in gesprek met twee broers over hun collaborerende familie. Nu bestudeert ze het thema in romanvorm. Hemmerechts dwingt de lezer in 'Hubertina' zich in te leven in de gedachte- en gevoelswereld van een complex, soms contradictorisch personage. Haar nieuwe roman is daardoor een boeiende oefening in empathie.

Als een kerktoren in een plattelandsdorp, zo vormt het geloof het referentiepunt …Lees verder

Een christen haat Hitler niet

BOEKENBAL

*****

Was ze barmhartig, goedgelovig, of allebei? Zoals Kristien Hemmerechts in haar roman 'De vrouw die de honden eten gaf' de beweegredenen van Michelle Martin probeerde te achterhalen, zo stelt ze nu scherp op het kronkelige leven van Hubertina Aretz (1893-1973). Deze diepgelovige Duitse vrouw belandde tijdens de Tweede Wereldoorlog een tijdlang in een concentratiekamp. Toch betoogde ze na de oorlog mee voor de vrijlating van een SS'er en speldde ze haar ereteken op een rouwkrans voor de notoire collaborateur August Borms. In 'Het verdriet van Vlaanderen' (2019) ging Hemmerechts al in gesprek met twee broers over hun collaborerende familie. Nu bestudeert ze het thema in romanvorm. Hemmerechts dwingt de lezer in 'Hubertina' zich in te leven in de gedachte- en gevoelswereld van een complex, soms contradictorisch personage. Haar nieuwe roman is daardoor een boeiende oefening in empathie.

Als een kerktoren in een plattelandsdorp, zo vormt het geloof het referentiepunt …Lees verder

Over Kristien Hemmerechts

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Geert Renckens

Kristien Hemmerechts (Brussel, 27 augustus 1955) is een Vlaams auteur.

Leven en werk

Kristien Hemmerechts (officieel wordt haar voornaam gespeld als Christien) studeerde Germaanse filologie aan de Universitaire Faculteiten Sint-Aloysius (de tegenwoordige Katholieke Universiteit Leuven campus Brussel) en aan de Katholieke Universiteit Leuven. In 1986 promoveerde zij op het proefschrift A Plausible Story and a Plausible Way of Telling It: A structuralist analysis of Jean Rhys's novels.

Zij debuteerde in 1986 als schrijfster van fictie met drie Engelstalige verhalen in de bundel First fictions, Introduction 9' bij de Engelse uitgeverij Faber and Faber. Haar Nederlandstalige debuut en eerste korte roman was Een zuil van zout uit 1987, bij uitgeverij Houtekiet, waarvoor zij de driejaarlijkse Prijs voor het proza, van de provincie Brabant ontving. In 1990 kreeg zij de Vlaamse driejaarlijkse Prijs van de…Lees verder op Wikipedia